„დუმილი ოქროა, ლაპარაკი კი - ვერცხლი“ - ამ პრინციპით ცხოვრობდა ვენესუელის მმართველი. ეს ინაუგურაციისას პრესკონფერენციაზეც თქვა, რაზეც თვალები ეშმაკურად აუციმციმდა ერთ-ერთ ჟურნალისტსა და ჩამაასხიეთის ოლქის გუბერნატორ
Ketunebii-ს. მან შესთავაზა მმართველს, რომ „აალაპარაკებდა“, მხოლოდ თავის ქალას ახდიდა და მალევე დაახურებდა. Sh@ko, რათქმაუნდა, მურჰუნის თვალით უყურებდა ამ ყველაფერს, მაგრამ
Ketunebii-ს მომაჯადოებელ თხოვნას უარი ვერ უთხრა და თავი შეუშვირა.
თავის ქალის ახდიდან დახურვამდე რა ხდებოდა, მმართველს არ ახსოვს, მაგრამ თვალები გაახილა თუ არა, მის გარშემო შეკრებილი ცნობისმოყვარეთა ჯგუფიდან ერთ-ერთი პირველი
Anarxialevan-ი დაინახა.
Anarxialevan-ი
Ketunebiis ქმარუკა იყო. როცა
Ketunebii-ს ესაუბრებოდა, თბილი და საყვარელი იყო, მოფერებით პიტაჩოკსაც კი ეძახდა. აი, როცა საერთოდ ლაპარაკობდა, ცენზურაში, ცოტა არ იყოს, მოიკოჭლებდა. გასაკვირი არც იყო, რადგან ის Datka-ს მეგობარი იყო და ყველაფერში მხარს უბამდა. ერთად ილაშქრებდნენ ტოკიო ჰოტელის ბანდფორმირებების წინააღმდეგ და ერთადაც იშიფრებოდნენ ცენზორ-ფილტრატორის მიერ უხამსი სიტყვების ხმარების დროს.
