Showing posts with label ზურა. Show all posts
Showing posts with label ზურა. Show all posts

Sunday, April 1, 2012

გამრავლების ტაბულა


ჟურნალის ყდა — მაგიური და მიმზიდველი. თუ ოდესმე ჟურნალის ყდაზე მოხვდებით, იგრძნობთ, რომ ეს უბრალო ფოტო არ არის. ამით თითქოს მთელი ჟურნალი თქვენ გეძღვნებათ, მთელი ქვეყანა ნახავს თქვენს სურათს, ყველა შეგიყვარებთ და აქედან პოპულარულობამდეც ერთი ნაბიჯია. პოპულარულობა კი ის არის, რაც უმეტეს ჩვენგანს ასე ძალიან გვინდა  და მისი გულისთვის უამრავ ოინბაზობას ჩავდივართ.

ჟურნალის ყდა მარტო თქვენთვის არ არის მნიშვნელოვანი, ის ჩვენი, ჟურნალების, სავიზიტო ბარათია. ლამაზად გაფორმებული ყდა ჟურნალის წარმატებას ნახევარია და სულაც არ აქვს მნიშვნელობა, სტატიები საინტერესო იქნება თუ არა. მაგალითისთვის „მართლა შოკოლადის“ პირველ ნომერს მოვიყვან, რომლის ყდაზეც თეთრკაბიანი  აღშფოთებული გოგო ეხატა. დაკვირვებული მკითხველი მის შესახებ მხოლოდ იმას გაიგებდა, რომ შოკოლადებით დატვირთული ყვითელი იახტა აჩუქეს და ასე მოიგეს მისი გული, ხოლო შოკოლადებს ისევე შეჭამდა, როგორც თქვენ ანალოგიურ სიტუაციაში. მიუხედავად ამ იდუმალებისა, ჟურნალის პირველმა ნომერმა დიდი გამოხმაურება ჰპოვა. საქართველოს ყველა რეგიონიდან, განსაკუთრებით ბათუმიდან, გვირეკავდნენ და გვიგზავნიდნენ შოკოლადებს ამ არაჩვეულებრივი გოგონასთვის გადასაცემად. რადგან მისი კოორდინატები დაუდგენელია, შოკოლადები  ჩვენს რედაქციაში ინახება და პატრონს ელის.

Sunday, February 12, 2012

სახურავის ბინადარი კარლასა და ბიჭუნას თავგადასავალი


გადავწყვიტე, სტატიის ნაცვლად ზღაპარი დამეწერა. ზოგისთვის სასაცილო, ზოგისთვის სასიამოვნო და ზოგისთვის სისულელე, მკითხველი ხომ ათასგვარია. პირველად როცა დავფიქრდი, თუ რა და როგორ დამეწერა, ერთმა გარემოებამ ჩამაფიქრა, რა დროში უნდა განვითარებულიყო მოვლენები? ერთი პირობა კი ვიფიქრე წარსულზე დამეწერა, რადგან  წარსულში ხომ ყველაფერი უფრო ლამაზი და ფერადია, მაგრამ ბოლოს არჩევანი დღევანდელი თბილისის ერთი ბინის სახურავზე შევაჩერე და ერთი თბილისელი ბიჭუნა ვაქციე გმირად, რომლის ცხოვრებაც საოცრად მოსაწყენია, მის ლამაზ სამყაროს კი ეპოქა აბინძურებს. ალბათ, გგონიათ, ეპოქის პრობლემატიკაზე საუბრით მოგაწყენთ თავს... არა, ცდებით! უბრალოდ, მინდა ნახოთ თუ როგორ შეგვიძლია გავულამაზოთ ერთმანეთს ცხოვრება, მიუხედავად იმისა რომ ყველაფერი წარმავალია, როგორ გავახაროთ სითბოს ნაყოფი გულში და სამუდამო  მოგონებად დავუტოვოთ ერთურთს.

ყველა ადამიანს, რაოდენ რეალისტიც არ უნდა იყოს იგი, სჯერა რაღაც საოცრების არსებობის და აქვს თავის პატარა სამყარო, სადაც ყველაფერი ლამაზი და ფერადია... ჩვენს ბიჭუნასაც აქვს თავისი სამყარო – იგი   მსუნაგი თბილისელი ბიჭუნაა, რომელსაც შოკოლადი ძალიან უყვარს, მაგრამ მშობლები შოკოლადის ჭამას უშლიან.