კარლასა და ბიჭუნას გასტრონომიული მოთხოვნილებები

(გაგრძელება. დასაწყისი მე–3 ნომერში)

გაკვირვებული შეჰყურებდა ბიჭუნა იდუმალ სტუმარს, უკვირდა საიდან გაჩნდა ეს გოგონა აქ. განსაკუთრებით კი მისი კაბა აოცებდა, ჭრელაჭრულა კაბა ახალგაღვიძებულ თვალებს ჭრიდა:

-გაიღვიძე პატარავ? - ჰკითხა იდუმალმა სტუმარმა და გადაიკისკისა.

-ვინ ბრძანდებით? - გაკვრივებულმა ბიჭუნამ კითხვაზე კითხვით უპასუხა.

-მე კარლა მქვია, შენ? - ეშმაკური თვალები მიანათა ბიჭუნას.

-მე...  ბიჭუნა - ეშმაკურად გაუღიმა კარლას.

-შენ ხარ ჩემი ახალი მეზობელი? - მხიარულად თქვა კარლამ - ყველაზე ძალიან რა გიყვარს?

-შოკოლადი - სერიოზულად უპასუხა ბიჭუნამ.

- რა დამთხვევაა! - წამოიძახა კარლამ, - მეც ყველაფერს შოკოლადი მირჩევნია, გაქვს შოკოლადი?
-არა, არ მაქვს - ნაღვლიანად ჩაილაპარაკა ბიჭუნამ - მშობლები არ მაჭმევენ...

კარლა ჩაფიქრდა, ბიჭუნა გაკვრივებული მიშტერებოდა:

-მოვიფიქრე! - წამოიძახა კარლამ, - შოკოლადი უნდა მოვიპაროთ, ჩვენც ვჭამოთ და სხვა ბავშვებსაც ვაჭამოთ, რომლებსაც მშობლები უშლიან.

-მართალია ! - შეჰყვირა ბიჭუნამ და ცქმუტვა დაიწყო, - მაგრამ, რა უნდა გავაკეთოთ? - დაეჭვდა ბიჭუნა.

-ადვილია - თქვა კარლამ - თოკი  და ბინოკლი დაგვჭირდება.

-რატომ? - ჩაეკითხა ბიჭუნა.

- გეგმა მაქვს! - და ბიჭუნას ჩურჩულით აუხსნა, რომ ჩვენ ვერ გაგვეგონა.