კარლასა და ბიჭუნას გასტრონომიული მოთხოვნილებები

(გაგრძელება. დასაწყისი მე–3 ნომერში)

გაკვირვებული შეჰყურებდა ბიჭუნა იდუმალ სტუმარს, უკვირდა საიდან გაჩნდა ეს გოგონა აქ. განსაკუთრებით კი მისი კაბა აოცებდა, ჭრელაჭრულა კაბა ახალგაღვიძებულ თვალებს ჭრიდა:

-გაიღვიძე პატარავ? - ჰკითხა იდუმალმა სტუმარმა და გადაიკისკისა.

-ვინ ბრძანდებით? - გაკვრივებულმა ბიჭუნამ კითხვაზე კითხვით უპასუხა.

-მე კარლა მქვია, შენ? - ეშმაკური თვალები მიანათა ბიჭუნას.

-მე...  ბიჭუნა - ეშმაკურად გაუღიმა კარლას.

-შენ ხარ ჩემი ახალი მეზობელი? - მხიარულად თქვა კარლამ - ყველაზე ძალიან რა გიყვარს?

-შოკოლადი - სერიოზულად უპასუხა ბიჭუნამ.

- რა დამთხვევაა! - წამოიძახა კარლამ, - მეც ყველაფერს შოკოლადი მირჩევნია, გაქვს შოკოლადი?
-არა, არ მაქვს - ნაღვლიანად ჩაილაპარაკა ბიჭუნამ - მშობლები არ მაჭმევენ...

კარლა ჩაფიქრდა, ბიჭუნა გაკვრივებული მიშტერებოდა:

-მოვიფიქრე! - წამოიძახა კარლამ, - შოკოლადი უნდა მოვიპაროთ, ჩვენც ვჭამოთ და სხვა ბავშვებსაც ვაჭამოთ, რომლებსაც მშობლები უშლიან.

-მართალია ! - შეჰყვირა ბიჭუნამ და ცქმუტვა დაიწყო, - მაგრამ, რა უნდა გავაკეთოთ? - დაეჭვდა ბიჭუნა.

-ადვილია - თქვა კარლამ - თოკი  და ბინოკლი დაგვჭირდება.

-რატომ? - ჩაეკითხა ბიჭუნა.

- გეგმა მაქვს! - და ბიჭუნას ჩურჩულით აუხსნა, რომ ჩვენ ვერ გაგვეგონა.

სახურავის ბინადარი კარლასა და ბიჭუნას თავგადასავალი

გადავწყვიტე, სტატიის ნაცვლად ზღაპარი დამეწერა. ზოგისთვის სასაცილო, ზოგისთვის სასიამოვნო და ზოგისთვის სისულელე, მკითხველი ხომ ათასგვარია. პირველად როცა დავფიქრდი, თუ რა და როგორ დამეწერა, ერთმა გარემოებამ ჩამაფიქრა, რა დროში უნდა განვითარებულიყო მოვლენები? ერთი პირობა კი ვიფიქრე წარსულზე დამეწერა, რადგან  წარსულში ხომ ყველაფერი უფრო ლამაზი და ფერადია, მაგრამ ბოლოს არჩევანი დღევანდელი თბილისის ერთი ბინის სახურავზე შევაჩერე და ერთი თბილისელი ბიჭუნა ვაქციე გმირად, რომლის ცხოვრებაც საოცრად მოსაწყენია, მის ლამაზ სამყაროს კი ეპოქა აბინძურებს. ალბათ, გგონიათ, ეპოქის პრობლემატიკაზე საუბრით მოგაწყენთ თავს... არა, ცდებით! უბრალოდ, მინდა ნახოთ თუ როგორ შეგვიძლია გავულამაზოთ ერთმანეთს ცხოვრება, მიუხედავად იმისა რომ ყველაფერი წარმავალია, როგორ გავახაროთ სითბოს ნაყოფი გულში და სამუდამო  მოგონებად დავუტოვოთ ერთურთს.

ყველა ადამიანს, რაოდენ რეალისტიც არ უნდა იყოს იგი, სჯერა რაღაც საოცრების არსებობის და აქვს თავის პატარა სამყარო, სადაც ყველაფერი ლამაზი და ფერადია... ჩვენს ბიჭუნასაც აქვს თავისი სამყარო – იგი   მსუნაგი თბილისელი ბიჭუნაა, რომელსაც შოკოლადი ძალიან უყვარს, მაგრამ მშობლები შოკოლადის ჭამას უშლიან.

ძებნილი რატი თავს სამინისტროს აფარებს?

  2010 წელს ვაკეში, აბაშიძის ქუჩაზე მომხდარ ინციდენტთან დაკავშირებით ძებნა ოთხ პირზე გამოცხადდა. შსს-ს ინფორმაციით, იძებნებნებოდნენ პოლიციის თანამშრომლებისთვის წინააღმდეგობის გაწევაში ეჭვმიტანილები - 1983 წელს დაბადებული ვლადიმერ შალვას ძე დოლიძე, 1981 წელს დაბადებული გივი ვახტანგის ძე ქუთათელაძე, 1978 წელს დაბადებული რატი ოთარის ძე ჯაიანი და 1983 წელს დაბადებული ალექსანდრე ზაზას ძე ვეფხვაძე.

 „შსს-ს ცნობით, წინასწარი გამოძიებით დადგინდა, რომ ბრალდებულებმა 2010 წლის 12 აპრილს აბაშიძის N22-ის მიმდებარე ტერიტორიაზე პოლიციის თანამშრომლებს სიტყვიერი და ფიზიკური შეურაცხყოფა მიაყენეს. საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 353-ე მუხლის მე-2 ნაწილით აღძრულ საქმეს თბილისის პოლიციის მთავარი სამმართველოს ვაკე-საბურთალოს სამმართველოს პირველი განყოფილება იძიებს. შეგახსენებთ, ამავე საქმესთან დაკავშირებით ოთხ პირს - ირაკლი ღლონტს, მიხეილ ჟორჟოლიანს, კონსტანტინე ჩაჩავასა და დავით ბენიძეს აღმკვეთ ღონისძიებად წინასწარი ორთვიანი პატიმრობა შეეფარდათ”

აღნიშნული ამონარიდი შინაგან საქმეთა სამინისტროს ოფიციალური განცხადებიდან ამოვიღეთ, როგორც ირკვევა რატი ჯაიანი პოლიციელისთვის ფიზიკური და სიტყვიერი შეურაცხყოფისთვის იძებნება, მაგრამ ფაქტია რომ აქამდე ხელშეუხებელია, ჩვენ დავინტერესდით აღნიშნული  ფაქტით და ჟურნალისტური გამოძიება წამოვიწყეთ.